Op zondag 31 december zouden we naar de Kamelenmarkt in Daraw gaan. Dit beloofde een groot spectakel worden. De kamelenmarkt in Daraw is namelijk de grootste kamelenmarkt van Afrika. Op de zondagen worden hier honderden en soms zelfs wel duizenden kamelen op de marktplaats in Daraw verhandeld. Sommige van deze kamelen zijn wel 40 dagen onderweg met karavanen vanuit Soedan. Dit schijnt erg mooi en bijzonder te zijn om te zien!

Wij vertrokken dan ook goedgeluimd en verwachtingsvol richting Daraw op deze zondag. ‘s Ochtends vertrokken we samen met Abdel, Ellen, Karim, Aisha en Lydia en Mohammed (vrienden van Abdel en Ellen) met de huifkar en daarna nog met het pontje naar Daraw toe. Aangekomen in Daraw werden we met kleine mobiles naar de kamelenmarkt toe gebracht. Nu zouden we dan eindelijk de vele kamelen te zien krijgen, maar helaas …… wat zag ons oog, slechts een handjevol kamelen en geen handelaar te zien. Hoe kan dat nou? Waar hadden al die kamelen zich verstopt??

Wat bleek nu, aangezien 30, 31 december en 1 januari het slachtfeest (ieder gezin slacht dan een schaap) in Egypte plaatsvond was er helaas geen kamelenmarkt. Dit was jammer, maar het kon onze pret niet drukken. Nadat we net aangekomen waren op de marktplaats kwam er namelijk al meteen een oude, traditionele Egyptenaar al trommelend en zingend op ons af. Even later versterkt door nog een aantal jongere, luidkeels zingende Egyptenaren. We hebben toen met z’n allen gezongen en gedanst tussen de kamelen. Het was dus een erg gezellige boel en dit hadden we zeker niet willen missen!

Na dit spectakel zijn we nog met z’n allen het dorpje ingelopen en hebben hier wat gegeten, suikerwater gedronken. Dit alles onder het genot van het roken van de chicha waterpijp (met name de mannen dan). Onderwijl kijkend en genietend van het straatleven op de markt in het stadje Daraw.

Abdel en Aisha achterop de huifkar.

Met z’n allen in de mobile.

De traditionele, vrolijke Egyptenaar, die voor ons trommelde en zong.

Het handjevol kamelen op de marktplaats.

Het leven in het stadje Daraw.

Karim op de ezel.

Mohammed aan de waterpijp (chicha).

De kok die buiten staat de koken achter het terras waar wij zaten.

In 1890 werd dit eiland geschonken aan Lord Kitchener; de britse consul-generaal van Egypte. Lord Kitchener was een fervent verzamelaar van exotische flora uit de gehele wereld, vooral India en Afrika. Hierdoor werd het gehele eiland omgetoverd tot een grote, schitterende botanische tuin.

Tijdens ons bezoek aan Kitchener Island was het niet erg druk, waardoor we rustig wandelend, onderwijl genietend van de geluiden van kwetterende vogels, alle bomen, planten en bloemen goed konden bekijken.

Op 21 december kwamen we in de middag aan op het vliegveld in de plaats Luxor in Egypte. Hier bleek dat Ellen en Abdel vanuit Aswan alles tip-top voor ons geregeld hadden. De chauffeur en de reisleider, die ons de dagen in Luxor zouden begeleiden, stonden in de hal op het vliegveld al klaar met een bordje met onze namen erop, waardoor we gelijk wisten bij wie we moesten zijn, wat we beiden als zeer prettig hebben ervaren.

Nadat we aangekomen waren in het hotel hebben we rustig onze tassen uitgepakt, wat gegeten en de directe omgeving verkend. Daarnaast konden we direct kennis maken met de moskeexebn met bij behorende torens, die 5 keer per dag de bevolking oproepen tot gebed (Salah). Dit vonden we in eerste instantie erg leuk om te horen en te ervaren. Het geeft een typisch Egyptisch moslimsfeertje. Je ziet mensen op straat hun kleedje uitvouwen, zich richten tot Mekka en beginnen met gebed. Echter ook ‘s nachts stond de volumeknop van de speakers in de moskeexebn en torens voluit. Dit had voor ons niet direct gehoeven, maar de Egyptische bevolking dacht daar anders over en wilde ons natuurlijk een zo volledig mogelijke culturele ervaring bieden. En geef ze is ongelijk!

De 2 dagen dat we in Luxor verbleven hebben we de ‘Vallei der Koningen’ en de ‘Tempel van Hatshepsut’ bezocht.

Helaas hebben we haast geen foto’s gemaakt van ons verblijf in Luxor. Vandaar dat hieronder enkel deze uitzichtsfoto te zien is.

We zijn per felucca naar Elephanine Island gevaren. Elephantine is het oudste bewoonde gebied van Aswan (ca. 4000 v. Chr.) en is 1 km lang en 500 m breed.

Vooral de zuidkant van het eiland is het bekijken meer dan waard. Hier is een klein archeologisch museum met vondsten van de verschillende expedities, te weten: grafgiften, sieraden, granieten beelden, huisraad, fragmenten van de antieke bebouwing, sarcofagen, enkele mummies, etc. uit de geschiedenis van Aswan. Daarnaast is aan de zuidkant van het eiland de Nilometer te bezichtigen.De hoogste standen van de Nijl werden hier vastgelegd. Vervolgens werd aan de hand van de waterhoogte tijdens de overstromingen vastgelegd hoe hoog de jaarlijkse belasting zou worden. Hoe meer water, des te vruchtbaarder was het slib en dus hoe hoger de opbrengsten. Slimme jongens, die oude Egyptenaren!

Daarnaast kent Elephantine Island 2 Nubische dorpen. Exe9n van deze dorpen hebben we dan ook bezocht, wat erg leuk was. Nu verbleven wij zelf in Nagh el Kuba, wat ook een Nubisch dorp is, waardoor we natuurlijk van te voren al een goede indruk hadden gekregen van wat we te zien zouden krijgen. Echter in dit dorp maakten we kennis met 2 Nubische jongens, hun familie, hun huizen en de door hun gevangen krokodillen. Vooral de gastvrijheid en warmte waarmee we ontvangen werden onder het genot van een kopje echte Egyptische thee en de verhalen van de levens van de jongeren hebben veel indruk op gemaakt. Wel hebben we ons opnieuw verbaasd over de wijze waarop ze in Egypte tegen Europa aan kijken, alsof Nederland het beloofde land is, waar iedereen rijk en gelukkig is. Dit, volgens ons, verkeerde beeld zorgt ervoor dat menig Egyptenaar graag naar Europa zou willen verhuizen. We denken ook dat dit de reden is dat we zoveel huwelijksaanzoeken kregen tijdens ons verblijf in Egypte, wat soms voor hilarische momenten zorgden en waar we achteraf hartelijk om konden lachen.

De sporen van de antieke stad.

De Nilometer.

Een neptempeltje. Het is gebouwd van de stenen die over waren na het verplaatsen van de Nubische tempels bij Kalabsha

De ruines van een oude Joodse tempel

Tijdens onze vakantie hebben we ook 1 dag gezeild met de felucca. Dit was de dag dat we naar Elephantine Island en Kitchener Island zijn geweest. Gedurende deze Felucca tocht hebben we veel van de beeldschone omgeving en natuur om en nabij Aswan kunnen bekijken. De Felucca trip werd begeleid door 2 zeer ervaren Felucca zeilers. Daarnaast zorgde Abdel ook deze dag weer erg goed voor ons en de bootlieden door het middageten speciaal te komen brengen. We konden hierdoor lekker smullen van de heerlijke vis met rijst, groenten en brood. Deze Felucca-dag hebben we afgesloten door het kijken naar de zonsonderdag, wat echt super mooi om te zien was!

De schippers, die ons begeleid hebben deze dag.

Het middagmaal. We moesten even wennen aan die vissen met koppen, maar het was echt super lekker allemaal.

Nadat we 31 december naar Daraw geweest waren zouden we oud en nieuw bij vrienden van Abdel en Ellen gaan vieren op een eilandje cq. Nubisch dorpje nabij Aswan. Hier zijn we met de prive-veerboot van Abdel naartoe gevaren.

We hebben een superleuk oud en nieuw feest gehad met mensen uit zowel Nederland, Duitsland als Egypte. Deze mengeling van culturen zorgden voor heerlijk eten, zowel uit de Egyptisch als uit de Nederlandse keuken, de sterretjes die typisch zijn voor oudjaar in Nederland, maar ook de typisch Egyptische waterpijp. Daarnaast konden we intens genieten, meezingen en meeswingen met de o zo muzikale Nubiers, die voor ons trommelden, zongen en dansten. Het was voor ons echt een topavond, waar we met veel weemoed aan terugdenken. 

De vallei bestaat uit twee delen, een oostelijke helft en een westelijke helft. De westelijke helft is de plek waar toeristen de graven van de farao’s uit het Nieuwe Rijk kunnen bezoeken, het oostelijke gedeelte is op een enkele kleine tombe na alleen toegankelijk voor wetenschappers. Vermoed wordt dat op deze plek zich nog een aantal onontdekte graven bevinden.

De westelijke helft van de Vallei der Koningen behoort tot xe9xe9n van de bekendste archeologische plaatsen in Egypte. De vallei is omringd door rotswanden en heuvels van de voormalige hoofdstad Thebe. Voor de oude koninklijke Egyptenaren die hier zijn begraven had de vallei de betekenis dat hier in het westen de zon onderging die de volgende dag telkens weer als herboren in het oosten opkwam. Zo zouden ook zij herrijzen uit hun graven. Het gebied wordt daarom in diverse oude geschriften x91het prachtige westenx92 genoemd.

De Arabieren noemde de vallei de x91poorten der koningenx92, aangezien er zich 63 graftombes bevinden, waarvan er 25 van machtige faraox92s uit de oudheid zijn en de overige van hoge hoffunctionarissen. Elk graf heeft een eigen nummer dat staat voor de volgorde waarin hij is ontdekt. Het wereldberoemde graf van Toetanchamon heeft het hoogste nummer. Deze graftombe werd in 1922 ontdekt en is daarmee de meest recente opgraving in de Vallei der Koningen. Graftombe nummer 1 is van Ramses VII  en is al in de tijd van de Romeinen aan het licht gebracht. Er zijn steeds 10 tombes opengesteld voor het publiek. Na een periode van zes jaar worden deze gesloten, en worden er 10 andere tombes opengesteld.

Via de paden kom je bij de graftombes uit. De graftombes beschikken allen over prachtige tekeningen en schilderingen. We kunnen hier helaas geen fotox92s van laten zien, aangezien er alleen fotox92s gemaakt mogen worden van de buitenkant van de graftombes.

Voor de ingang van de graftombes was er meestal een plattegrond en een beschrijving te vinden. Op de fotox92s hieronder is een plattegrond en een beschrijving te zien die staan voor de graftombes van Ramses IX en Ramses VI.

Aswan ligt op de grens van de Arabische en Arfrikaanse wereld. Wij verbleven in het Afrikaanse gedeelte in een Nubisch dorp: Nagh el Kuba genoemd. Langs de Westoever van de Nijl liggen enkele Nubische dorpen. Er heerst een rustige sfeer, veel vrouwen in zwarte gewaden die boodschappen doen en veel spelende kinderen.

Wat we geregeld deden was met een bootje naar de overkant, naar het centrum van Aswan. We konden dan zo mee varen met de plaatselijke bevolking. Erg apart in het begin, de mannen aan de ene kant van de boot en de vrouwen aan de andere kant…en tja waar ga je dan zitten?

In het centrum van Aswan hebben we vaak gegeten, gewinkeld en spulletjes gekocht. De sfeer is er anders, drukker maar er is veel te beleven en te zien. Als je zin hebt de drukte op te zoeken kan dit dus in het toeristische Aswan en wanneer je weer verlangt naar het traditionele Egypte, dan kan je zo weer terug met het bootje naar Nagh el Kuba.

In het centrum van Aswan heb je ook de mogelijkheid om bij een hotel een dag te gaan zwemmen. Dit hebben we ook nog een dag samen met Ellen, Karim en Aisha gedaan.

Tijdens onze vakantie hadden we enkele dagen, waarop we wat aanrommelden en we de tijd hadden de buurt te verkennen. In het dorpje zelf: Nagh el Kuba, is ook veel te zien en te beleven. Zo zijn wij ‘s ochtends een keer naar boven geklommen waar we enkele graven konden bezichtigen.

Het was best even klimmen maar ook meer dan de moeite waard. Wat een mooi uitzicht! Hieronder zie je foto’s van ons uiteindelijke doel! Helaas hebben we van onderaf geen foto gemaakt, maar door de uitzichtfoto’s krijg je wel enig idee hoe hoog het daar is!

Even een rustpauze onderweg en genieten van het uitzicht!

Bij meerdere graven konden we binnen kijken. Helaas is er niet veel over van deze graven.

En natuurlijk het uitzicht……

En daar in de verte het dorpje Aswan waar we verbleven….

In september 2006 zijn wij (Manon en Wilma) hard op zoek gegaan naar een vakantie bestemming. Tijdens het rondsnuffelen op internet kwamen allerlei mogelijkheden voorbij; skixebn in Oostenrijk tussen de kerstmannen, naar Zweden tussen de huskies, Tunesixeb, etc., etc….. maar echt enthousiast van deze bestemmingen werden we telkens net niet! Na opnieuw zoeken op internet kwamen we op de website van Ellen en Abdel; www.betelkerem.com.

Van 21 december 2006 t/m 4 januari 2007 zijn we dan ook in Luxor (21-23 december) en in Nagh el Kuba (23 december t/m 4 januari) geweest. We hebben een enorm leuke en gezellige tijd gehad, vandaar ook deze site met onze foto’s en verhalen!

Groetjes Wilma en Manon

Op deze website is informatie te vinden over de vele mogelijkheden die zij aanbieden in en rondom Luxor en Aswan, gelegen in het mooie Egypte. Tijdens het lezen op website van Bet el Kerem werden we steeds enthousiaster. Dit leek ons echt een topbestemming! Kameel rijden, fietsen, felucca tochten, een botanische tuin en tempels bezoeken, cultuur snuiven gewoon werkelijk teveel om op te noemen! We konden ons eigen programma samen stellen, overnachten in een echt Nubisch dorp waardoor je de leefwijze van de bevolking van dichtbij meemaakt! Wie wil dit nu niet? Voor ons was de vakantiekeuze toen ook snel gemaakt!